Wybór czaszy i konwertera
Do odbioru polskich platform satelitarnych — Polsat Box i Canal+ — używa się najczęściej satelity Hot Bird (13°E). Na terenie całej Polski wystarcza czasza o średnicy 80 cm. Gdy budynek stoi w miejscu, gdzie inne budynki częściowo zasłaniają widok na południe, zaleca się czaszę 90–100 cm. Dla odbioru z dwóch satelitów (np. Hot Bird i Astra 19,2°E) stosuje się czaszę 100–120 cm wraz z konwerterem typu Monoblock lub dwoma osobnymi konwerterami połączonymi przełącznikiem DiSEqC.
Konwerter Quattro różni się od konwertera Quad tym, że jego cztery wyjścia mają stałe przypisanie do pasm i polaryzacji — nie można ich podłączyć bezpośrednio do dekoderów. Wymaga współpracy z multiswitchem, który rozdziela sygnał na poszczególne odbiorniki. Współczynnik szumów konwertera powinien wynosić 0,1–0,3 dB — im niższy, tym lepszy odbiór w trudnych warunkach pogodowych.
Rodzaje konwerterów i ich zastosowanie
- Single — jedno wyjście, jeden dekoder, najprostsza instalacja indywidualna
- Twin — dwa wyjścia, dwa dekodery lub jeden dekoder z dwoma tunerami (nagrywanie jednego kanału podczas oglądania drugiego)
- Quad — cztery niezależne wyjścia, cztery dekodery, każdy ma dostęp do pełnego pasma
- Quattro — cztery wyjścia ze stałym przypisaniem pasm (VL/VH/HL/HH), wyłącznie do instalacji zbiorczych z multiswitchem
- Unicable (SCR) — jeden przewód obsługuje do 8 (Unicable I) lub 24 (Unicable II) niezależnych dekoderów, każdy dostaje przypisaną częstotliwość
Multiswitche i rozdział sygnału
Multiswitch przyjmuje sygnał z konwertera Quattro (cztery wejścia satelitarne) oraz z anteny naziemnej (jedno wejście DVB-T) i rozdziela je na wyjścia abonenckie. Najpopularniejsze modele to multiswitche 5/x (5 wejść: 4 SAT + 1 naziemna), obsługujące od 4 do 16 odbiorników. W budynkach wielorodzinnych stosuje się multiswitche 9/x (dwie satelity + naziemna) lub wersje kaskadowe, pozwalające na rozbudowę o kolejne piętra.
W dużych blokach stosuje się topologię magistralną — 9-kablowa magistrala schodzi pionem w obrębie klatki schodowej, a na każdej kondygnacji odgałęźnik wydziela sygnał do multiswitcha, z którego w układzie gwiazdy prowadzone są kable do gniazd końcowych. Maksymalna odległość od multiswitcha do gniazda RTV/SAT nie powinna przekraczać 80 m, przy czym tłumienie przewodu wzrasta wraz z częstotliwością.
Kable i złącza
Przewód koncentryczny RG-6 o impedancji 75 Ohm to standard w instalacjach satelitarnych. Żyła wewnętrzna powinna być miedziana (Cu) o średnicy 1,02–1,13 mm, a nie stalowa miedziowana (CCS), ponieważ stal z czasem koroduje i traci przewodność. Oplot zewnętrzny powinien mieć pokrycie miedzią na poziomie minimum 60%, a w instalacjach zgodnych z rozporządzeniem — minimum 77%. Kable zewnętrzne muszą mieć powłokę PE odporną na promieniowanie UV, a wersje żelowane dodatkowo chronią przed wilgocią.
Złącza to wtyki typu F o średnicy 7 mm, dopasowane do kabla RG-6. Wtyki kompresyjne zapewniają lepsze uszczelnienie i odporność na wyciąganie niż wtyki nakręcane. Po zaciśnięciu wtyka na kabel należy sprawdzić miernikiem ciągłość żyły wewnętrznej (rezystancja poniżej 1 Ohm) oraz brak zwarcia między żyłą a ekranem.
Technologia Unicable — jeden kabel, wiele dekoderów
Gdy w mieszkaniu prowadzony jest tylko jeden przewód koncentryczny z gniazdka multiswitchowego, a użytkownik chce podłączyć dwa dekodery, rozwiązuje to technologia Unicable (SCR). Konwerter lub multiswitch SCR przydziela każdemu dekoderowi unikalną częstotliwość (tzw. User Band), dzięki czemu sygnały dla różnych dekoderów przesyłane są jednym kablem bez wzajemnych zakłóceń. Standard Unicable I (EN50494) obsługuje do 8 dekoderów, a Unicable II (EN50607) do 24.
Należy pamiętać, że nie wszystkie dekodery obsługują Unicable. Nowsze dekodery Polsat Box 4K i Canal+ 4K DualBox+ są zgodne z tym standardem, ale starsze modele mogą wymagać klasycznego multiswitcha z dwoma przewodami do każdego dekodera.