Łączenie sygnałów — zwrotnice, sumatory i multiswitche
Sygnał z anteny satelitarnej i naziemnej pracuje w różnych zakresach częstotliwości — satelitarny w paśmie 950–2150 MHz, naziemny w paśmie 47–694 MHz. Dzięki temu można je połączyć w jeden kabel i rozdzielić przed dekoderem.
Zwrotnica RTV-SAT (sumator) to urządzenie, które łączy sygnał satelitarny z naziemnym w jednym kablu koncentrycznym. Montuje się ją na maszcie lub wewnątrz budynku. Tłumienie sygnału wynosi około 1–1,5 dB, a separacja między torami RTV i SAT to co najmniej 35 dB. Na końcu kabla, przy dekoderze, stosuje się gniazdo RTV-SAT, które rozdziela sygnał z powrotem na satelitarny i naziemny.
Multiswitch to urządzenie, które rozdziela sygnał z konwertera Quattro na wiele wyjść. Multiswitch 5/4 ma 4 wejścia satelitarne (od konwertera Quattro) i 1 wejście na sygnał naziemny, oraz 4 wyjścia — każde z sygnałem satelitarnym i naziemnym. Multiswitch 9/8 obsługuje dwa satelity (8 wejść satelitarnych + 1 naziemne) i ma 8 wyjść. Tor naziemny w multiswitchu może być pasywny lub aktywny — aktywny zawiera wzmacniacz i wymaga zasilania.
Jeśli planujesz instalację na kilka pokoi i dwóch satelitów, multiswitch 9/8 z dwoma konwerterami Quattro i anteną DVB-T2 to sprawdzone rozwiązanie. Sygnał naziemny wprowadza się do multiswitcha przez zwrotnicę, która wcześniej sumuje pasma UHF i VHF (oraz opcjonalnie FM).
Schemat połączeń dla domu jednorodzinnego
Na dachu: antena satelitarna 80–90 cm z konwerterem Quattro, antena DVB-T2 kierunkowa na pasmo UHF, ewentualnie antena VHF na MUX-8. Na maszcie montuje się zwrotnicę zewnętrzną sumującą sygnały naziemne. Kable od konwertera Quattro (4 sztuki) i od zwrotnicy naziemnej (1 sztuka) schodzą do miejsca, gdzie stoi multiswitch — zazwyczaj na strychu lub w pomieszczeniu technicznym. Multiswitch rozdziela sygnał na gniazdka w pokojach. Każde gniazdko to gniazdo końcowe RTV-SAT z wyjściami na telewizor i dekoder satelitarny.
Kable i złącza — co wybrać i jak montować
Do instalacji satelitarnej i naziemnej używa się kabla koncentrycznego o impedancji 75 Ω. Standard RG6 ma rdzeń miedziany o grubości 1,0 mm i podwójne ekranowanie (folia aluminiowa + oplot). Tłumienie sygnału jest niższe niż w starszym RG59, co ma znaczenie przy odcinkach powyżej 10 m. Na zewnątrz budynku stosuje się kabel z płaszczem PE (polietylenowym), odpornym na promieniowanie UV i wilgoć. Kabel z płaszczem PVC przeznaczony jest do instalacji wewnętrznych.
Złącza typu F to standard w instalacjach satelitarnych i naziemnych. Nakręcane złącza F są proste w montażu: odizoluj płaszcz na długości około 15 mm, odgnij ekran, skróć dielektryk tak, aby wystawał około 5 mm, i nakręć złącze na oplot. Złącza samokompresyjne zapewniają lepszy kontakt i są odporne na wyciąganie — wymagają specjalnych szczypiec kompresyjnych. W instalacjach zewnętrznych złącze należy zabezpieczyć taśmą samowulkanizującą, aby zapobiec dostawaniu się wody, która powoduje korozję i degradację sygnału.
Ważna zasada: używaj kabla o tej samej średnicy dielektryka do wszystkich złączy. Złącza F mają wewnętrzną średnicę 7,2 mm i na kabel żelowany (np. typu Triset-113 PE) wchodzą ciasno, ale dają się zamontować. Niedopasowanie średnicy powoduje luźne spasowanie i zakłócenia.
Filtry LTE i 5G — ochrona przed zakłóceniami
Pasmo 700 MHz zostało w Polsce przydzielone operatorom komórkowym, co oznacza, że nadajniki 5G pracują na częstotliwościach sąsiadujących z pasmem telewizyjnym UHF. Starsze anteny DVB-T2 bez filtra LTE mogą odbierać zakłócenia, które objawiają się zacinaniem obrazu, zanikiem dźwięku lub całkowitym brakiem odbioru niektórych multipleksów. Nowoczesne anteny DVB-T2 mają wbudowany filtr LTE/5G, który odcina sygnały powyżej 694 MHz.